เพิ่งกลับมาจากค่าย KUSAC Thinking Camp #4 ครับ

เป็นหนึ่งในค่ายที่บ้าบอมากๆ จริงๆ แอบดีใจด้วยที่ได้ทำฝ่ายสันทนาการบ้างแล้วสักที แต่ก็รู้สึกเสียดายที่ทำต่อจากค่ายสมองแก้ว เลยไม่ค่อยมีพลังเท่าไหร่ ก็ต้องขอโทษเฟิร์นและฝ่ายสันฯ มา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

จริงๆ ก็มีเรื่องบ้าๆ บอๆ เกิดขึ้นในค่ายนี้เยอะนะครับ แต่เรื่องนึงที่อยากมาเม้าท์วันนี้ คือเรื่องราวของพงศาวดารของศึกยึดพื้นที่ต่างๆ บนชั้น 8

จากเหตุการณ์ “ทะเลของ” ที่มีข้าวของอุปกรณ์มากมายของกิจกรรมต่างๆ เกลื่อนกลาดทั่วห้องชั้น 8 ของค่าย KUSFC6 จนทำให้เกิดความวุ่นวาย ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์หาย เพราะมีคนไม่รู้หยิบไปใช้ หรือบางทีก็เดินเตะไม่รู้ตัว ไปจนถึงกิจกรรมเสียหายเองเพราะไปหยิบของคนอื่นมาใช้โดยที่ไม่รู้ว่ามันโดนวางยา (เช่นอัยไปขโมยแก้วของตาตั้มมาโดยไม่รู้ว่ามันเจาะรูไว้ แล้วเอาไปใส่น้ำเลยหกทั่วอาคารอุบล)

คราวนี้ เราเลยตกลงกันว่า ฝ่ายต่างๆ จะมีการกั้นโซนเขตแดนของแต่ละคน ให้เก็บอุปกรณ์ของแต่ละฝ่าย ให้เกิดความชัดเจนว่าอะไรเป็นของใคร

ความเกรียนจึงเริ่มขึ้น...

มันเริ่มจากที่ฝ่ายต่างๆ ก็เริ่มกั้นเขตแดนต่างๆ โดยเลือกมุมแต่ละมุม โดยผมก็เลือกมุมห้องที่มีปลั๊กไฟ ในขณะที่ฝ่ายศิลปะและนันทนาการก็เลือกอีกคนละมุม ฝ่ายกิจกรรมนอกอาคารเลือกติดกับฝ่ายนันทนาการ

และทันทีที่อ๋อง (ฝ่ายกิจกรรมนอกอาคาร) จับจองพื้นที่ของตนเอง ความวุ่นวายก็เริ่มขึ้น

สำหรับเฟิร์น (ซึ่งไม่ได้อยู่ฝ่ายกิจกรรมเลย) ก็รู้สึกว่า อยากมีเขตแดนของประธานบ้าง ก็เลยโวยวายแล้วรีบมากั้นโซนตรงกลาง พร้อมกับบอกว่าจะได้ดูแลทุกคนได้ทั่วถึง แต่จริงๆ แล้วเป็นแผนที่จะทำอาณาเขตของตัวเองให้ติดกับอ๋อง

ต่อมาข้าวตูก็ยอมไม่ได้บ้าง จึงได้ทำประตูลับไว้ผ่านเข้าออกกับฝ่ายนอกอาคาร พร้อมกับติดรูปหัวใจ และคำว่า SECRET เอาไว้

ซึ่งความเกรียนของข้าวตูก็ไม่ได้สิ้นสุด เมื่อพี่นัทเริ่มพูดขึ้นมาถึงความสำคัญของพื้นที่ต่างๆ โดยเฉพาะจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญๆ เช่นทางเข้าออกต่างๆ ซึ่งในเวลานี้ จุดที่ว่านี้คือ “ห้องน้ำชาย” ที่ประตูอยู่ระหว่างฝ่ายสันทนาการ และนันทนาการพอดี

ด้วยเหตุนี้ ข้าวตูจึงรีบพยายามขยายอาณาเขตของตนเองหมายจะมายึดครองห้องน้ำชายให้กับบรรดาหนุ่มๆ ในสังกัดของข้าวตูทั้ง 5 คน โดยการพยายามรีบกั้นอาณาเขตด้วยเทปผ้าสีแดงของตนมา แต่เกิดปัญหานิดหน่อยที่ว่า เทปหมด ข้าวตูเลยต้องมีการแบ่งครึ่งเทป และพยายามแปะๆ มาเท่าที่จะมาได้

แต่ข้าวตูพลาดบางอย่าง...

ข้าวตูเผลอทำรูเอาไว้ โดยในใจคงคิดว่าไม่เป็นไร เพราะเทปไม่พอ แค่สื่อความหมายว่าฉันยึดมาถึงนี่แล้วก็พอ

ฝ่ายสันทนาการ โดยพี่นัท จึงไม่รอช้า รีบเลื้อยยึดพื้นที่เพิ่มเติม โดยค่อยๆ เลาะริมผนังไป แล้วแทรกเข้าไปในรูที่ข้าวตูทิ้งไว้ และยึดหน้าห้องน้ำชายไว้ได้

เมื่อประธานค่ายของเรามาเจอ ก็รีบโวยวายว่า เฟิร์นอยากเข้าห้องน้ำชายด้วย (เพราะอะไร?) ก็เลยมาโวยวายให้พี่นัทเปิดช่อง แล้วตัวเองก็รีบทำเส้นลากจากตรงกลาง วิ่งมาห้องน้ำชาย

ทำไปทำมา... หน้าห้องน้ำชายเลยกลายเป็นแบบนี้...

เกรียนสิ้นดี...

เรื่องของการขยับขยายอาณาเขตยังไม่จบสิ้นแค่นี้

ถ้าใครมา Day Zero จะจำได้ว่า ฝ่ายสันฯ มีกองขนมกองยักษ์ ที่พี่นัทเก็บเหลือมาจากค่ายสมองแก้ว

แน่นอนว่า เป็นอะไรที่ล่อตาล่อใจ และทำให้ราคาที่ดินตรงนั้นสูงขึ้นอย่างมาก และเป็นที่ดึงดูดใจของหลายๆ คน และคนนึงในนั้นคือ “โท” ของฝ่ายกิจกรรมศิลปะของเรา

จริงๆ โททำเป็นหาข้ออ้างว่า กิจกรรม Hydrotank ต้องการพื้นที่วางกระดาษลังเยอะๆ เลยจำเป็นต้องขยายอาณาเขตข้ามจากมุมห้องนึง มาอีกมุมนึงจนติดกับฝ่ายสันทนาการ

ยอมรับมาเถอะ...ว่าตามขนมมา... เพราะดูจากรูปข้างบน (ก่อนการขยายอาณาเขต) จะเห็นได้ชัดว่า ที่ก็เหลือเฟือ

แต่ถ้าพูดถึงเรื่องขนม... ไม่มีฝ่ายไหนเกรียนกว่าฝ่ายวิชาการของเรา นำโดยพี่ “โด่ง” ของเราอีกแล้ว

หลังจากที่เราเริ่มมีการวุ่นวายกันในจุดยุทธศาสตร์หน้าห้องน้ำชายแล้ว โด่งก็อาศัยโอกาสนี้ รีบฉกชิงจับจองอาณาเขตของฝ่ายตัวเอง ให้ปิดหน้าห้องขนมทีมงาน ซึ่งอยู่มุมห้องหนึ่งพอดี

เจ้าตัวรีบเอาลังโดมิโนมากั้นเขต และวางของเพื่อจับจองพื้นที่เอาไว้

แต่... เป็นที่น่าเสียดาย

โด่งไม่สามารถต้านทานการปฏิวัติจากเหล่าทีมงาน นำโดย “เดียร์” ฝ่ายสวัสดิการของเรา

โด่งถูกโวยวาย และขับไล่ออกจากพื้นที่ ด้วยเหตุนี้ ฝ่ายวิชาการ สุดท้ายเลยได้แค่พื้นที่เล็กๆ ที่พอเก็บลังโดมิโนที่มีอยู่สิบล้านลังได้เท่านั้น ติดอยู่ข้างๆ กับฝ่ายกิจกรรมนอกอาคาร

เกรียนดีแท้...

ปล. เอ็นทรี่นี้ค่อนข้างซุยนะครับ ใส่ไข่ก็เยอะ ก็อย่าคิดมากนะครับเวลาอ่าน